loka
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig loka sagnorð
Merkingar
u, f. a lock (latch); hann rekr aptr hurð ok lætr fyrir loku, Ísl. ii. 135, Fms. vi. 189; lokur ok slagbranda, iv. 299; loka var engi fyrir hurðum, láta lokur frá hurðum, … Auðr lætr loku (lok MS., but loku 114, l. c.) frá hurðu, Gísl. 28–30, Fms. vi. 189, viii. 332, Eg. 601, Lv. 60: the phrase, margr seilisk um hurð til lokunnar, many a man reaches far to catch what is near at hand, (almost answering to the Lat. quod petis hic est), Grett. 107: prop. a peg, Jabel tók búðar-nagla sinn eða loku, ok hamar, Stj. 388, (Judges ii. 21, a nail of the tent.)
- II.
a kind of song, verses running on without division of strophes, lang-loka; urðar-lokur, a warlock song, a charm; for a specimen of a langloka see Snót 72 (Ed. 1850).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- l. c.
- loco citato.
- Lat.
- Latin.
- prop.
- proper, properly.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Snót
- Snót, poems.