lokka
sagnorð
Merkingar
að, [Shetl. luck; Germ. locken], to allure, entice, Am. 73, Fms. viii. 23, Barl. 107, Edda 16, Hom. 108; lokka með blíðum orðum, 623. 12; lokka e-t af e-m, Fms. vi. 201: to pull softly and by stealth, hann lokkar þá af henni menit, Fb. i. 276.
- II.
[lokkr], reflex. lokkast, to fall in locks, of hair, Karl. 226.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Germ.
- German.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)