lunga
nafnorð, hvorugkyn
n., pl. lungu, gen. lungna; it occurs only in plur., the sing. may now be used of one lung; [common to all Teut. languages]:—the lungs, Orkn. 18, Stj. 612, Fbr. 137, Fms. iii. 285, Sturl. ii. 150; lungun féllu út í sárit, Glúm. 381, Skíða R. 144.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- sing.
- eintala (e. singular)
- Teut.
- Teutonic.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)