megna
sagnorð
Merkingar
- 1.
að, [megn], to be able, have strength to do a thing: þó ek megni minna en einhverr yðar, Grett. 98; munu vér ekki megna at berjask við þá tólf, Fas. i. 422: mod. with dat., eg megna því ekki.
- II.
reflex. to get strength; at hans ríki mætti megnask. to wax strong, Fms. viii. 204; hversu mjök megnaðisk ok aukaðisk Guðs réttr, x. 301; en er synir þeirra tóku at megnask, when their sons grew up to be men, Orkn. 132; eptir þetta megnaðisk sóttin, Eb. 264.
- 2.
u, f. a bitter, strong taste.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- reflex.
- reflexive.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
Tilvitnuð rit
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)