merkiligr

lýsingarorð merki-ligr

adj. perceptible; m. hljóðsgrein, Skálda 179: articulate, of sound, 174: remarkable, noteworthy, distinguished, of men and things, ok þykkir oss hans sögn öll merkiligust, Ó. H. (pref.); at ek hafa mart merkiligt látið eptir liggja í frásögn hans æfi, Bs. i. 137; vitr maðr ok m., Fs. 11; uppruni hans var m., Þorst. Síðu H. 171, Fms. x. 161, vii. 150, Boll. 314, Sturl. i. 95, Dipl. ii. 11, H. E. i. 523, Ld. 100.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.: lýsingarorð (e. adjective)
pref.: preface.

Tilvitnuð rit

Skálda: Skálda. (H. I.)
Ó. H.: Ólafs saga Helga. (E. I.)
Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Þorst. Síðu H.: Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Boll.: Bolla-þáttr. (D. V.)
Sturl.: Sturlunga saga. (D. I.)
Dipl.: Diplomatarium. (J. I.)
H. E.: Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)