merja
sagnorð
pres. mer; pret. marði; subj. merði; part. mariðr, mod. marinn:—to bruise, crush; svá var mariðr hans líkami, Róm. 329; the word is freq. in mod. usage, marinn reyr mun hann eigi sundr mylja, Matth. xii. 20.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- mod.
- modern.
- freq.
- frequent, frequently.
Tilvitnuð rit
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)