Yrða

mjöðm

nafnorð, kvenkyn

f., gen. mjaðmar, [Ulf. miduma = μέσον]:—the hip (prop. the middle of the body); á klæði hans yfir mjöðminni, Niðrst. 3; fyrir ofan mjaðmir, Eb. 240; hjó á mjöðmina, Nj. 253; mjöðm ok herðarblað, Fb. ii. 24; rist, kné, mjöðm, N. G. L. i. 312:—in wrestling, leiða e-n á mjöðm, Bárð. 35 new Ed.; or bregða e-m á mjöðm, Fas. iii. 573, of a wrestling trick of throwing one’s antagonist by a movement of the mjöðm, called mjaðmar-bragð, the hip-trick, cross-buttock, Fas. ii. 148. mjaðmar-bein and mjaðmar-höfuð, n. the hip-bone, Þiðr. 89, Finnb. 334; á nárann fyrir ofan mjaðmarhöfuð, Sturl. ii. 41. ☞ No other word in the language rhymes with mjöðm; see the curious ditty in which a man and a ghost cap verses, Ísl. Þjóðs. i. 464.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
Ulf.
Ulfilas.
prop.
proper, properly.
Ed.
edition, editions, edited.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Niðrst.
Niðrstigningar saga. (F. III.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Bárð.
Bárðar saga. (D. V.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Þiðr.
Þiðreks saga. (G. I.)
Finnb.
Finnboga saga. (D. V.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Ísl. Þjóðs.
Íslenzkar þjóðsögur.