Yrða

mjöðr

nafnorð, karlkyn

m., gen. mjaðar, dat. miði; in mod. usage mjöð, f.; [A. S. medo; Engl. mead; O. H. G. metu; Germ. meth; Swed.-Dan. mjöd]:—mead, Sturl. ii. 245, Hkr. i. 102, Fms. viii. 18, 166, Nj. 43, Edda 24, 49, Bs. i. 77: in phrases, blanda, brugga mjöð, to blend mead; and grasaðr mjöðr, spiced or drugged mead, for the ancients used to spice or drug the mead with narcotic herbs, see the remarks s. v. jóll; mead was the favourite drink in the Valhalla, Ls. 3, Vtkv. 7, Vsp. 22, Gm. 25; mjaðar-bytta, -ker, a mead-cask, Fms. iv. 168, ix. 329; mjaðar ístra, mead-paunch, viii. 117; mjaðar lögr, mead-liquor, ix. 329; mjaðar drykkja, mead-drinking, 462; mjaðar bland, mead-mixing, Rétt. 2. 4.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
dat.
þágufall (e. dative)
mod.
modern.
f.
kvenkyn (e. feminine)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
s. v.
sub voce.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Edda
Edda. (C. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Ls.
Loka-senna. (A. I.)
Vtkv.
Vegtams-kviða. (A. I.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Gm.
Grímnis-mál. (A. I.)
Rétt.
Réttarbætr. (B. II.)