mjöll
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., gen. mjallar, dat. mjöllu, Rm. 26, Völs. R. 1. 3; [perh. akin to mjöl, although with a double l]:—fresh powdery snow; sá snjór er hvítastr er, ok í logni fellr, ok mjöll er kallaðr, Bárð. 2 new Ed.; görðisk íll færðin ok var mjöllin djúp, Fms. v. 179; vaða mjöll, Sighvat (Fb. iii. 240); mjöllin var laus, ok rauk hón, Fb. i. 579; sjórinn rauk sem mjöll, the sea ‘reeked,’ or broke in spray, like mjöll, Vígl. 22; eru þeir kasaðir í mjöllinni, Fs. 143: poët., haus-mjöll. floating hair, Skálda (in a verse); sjóð-m., the snow of the crucible = silver; svan-m., the ‘swan-drift’ = the waves. Lex. Poët.
- II.
a pr. name of a lady, Landn. mjalla-hvítr, adj. = mjallhvítr, white as drifted snow.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- perh.
- perhaps.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- poët.
- poetically.
- pr.
- proper, properly.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)
- Bárð.
- Bárðar saga. (D. V.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)