myrkr
nafnorð, hvorugkyn
sjá einnig myrkr lýsingarorð
Merkingar
n. [Dan. mörke; Scot. mirk], darkness; leynask út í myrkrit, Eg. 240: of the evening, allan dag til myrks, fram í myrkr, and the like: of fog, rak yfir myrkr svá mikit at þeir vissu eigi hvar þeir fóru, Nj. 124; í slíku myrkri, Glúm. 368; sjó-myrkr, Fms. ix. 506:—an eclipse, Ann. 1184; myrkrit mikla, on the 22nd of April, Ann. 1193, cp. 1312, 1330, Fms. vii. 152:—darkness from volcanic eruptions, Ann. 1158, 1226, 1262, 1300, 1341, 1350, see also Hekla and hraun.
- 2.
often in plur. in an intensive sense, like Lat. tenebrae; þessi guðin munu eiga myrkrunum at stýra, Fms. i. 97; frá eilífu ljósi til úendanligra myrkra, 262; helvítis myrkra, Anal. 291; myrkra fullr, full of darkness, Mar.; myrkra höfðingi, the prince of darkness, Al. 154; myrkra hérað, myrkra staðr, the place of darkness, i. e. hell, 153, 154, cp. Pass. 8. 4, 19, 20, and N. T. passim; this use of the plur. may have been influenced by the Latin.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Dan.
- Danish.
- Scot.
- Scottish.
- cp.
- compare.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- Lat.
- Latin.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)
- Anal.
- Analecta. (D. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- N. T.
- New Testament.