myrkva
sagnorð
ð, to grow mirk, darken: impers., aptan dags er myrkva tók, Eg. 405; en er myrkva tók, Fms. ix. 273, 506; þá tók at myrkva (myrkja Ed.) af nótt, Eg. 230; en er nótt (acc.) myrkti, when night grew mirk, late in the summer, Fms. i. 67; um haustið er nátt (acc.) tók at myrkva, Sturl. iii. 253, Grett. 115: pers., hann myrkti sólina, Barl. 168, (rare): reflex., nótt (nom.) myrkvisk, darkens, Sks. 231 (but less good).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pers.
- person.
- reflex.
- reflexive.
- nom.
- nefnifall (e. nominative)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)