Yrða

ráf

nafnorð, hvorugkyn

n., the forms vary, ráf is the older form, whence are derived ráfr, with an inflexive r. as also ræfr, which is the mod. form; ráfit kirkjunnar, Bs. i. 804; ráfinu, Nj. 201 (but ræfrinu, v. l.); ráfit, Fms. viii. 428 (ráfrit, Fb. ii. 693, l. c.); ráfit, ráfrit, ræfrit, Fms. ix. 399 and v. l.; ráfit varma, x. 68 (in a verse); ræfrit, and v. l. ráfit, 30; ráfri and ráfi, Stj. 563; ræfri, Bs. i. 354; í ráfri stofunnar, Dipl. iii. 8; bæði at ráfi ok veggjum, H. E. i. 474; the common as also the sole mod. form is ræfr, Bs. i. 132; ræfrit, Nj. 115, Eg. 239: [Engl. roof; cp. Gr. ὄ-ροφ-ος]:—a roof; vóru þar markaðar ágætar sögur á þilviðinum ok svá á ræfrinu, Ld. 114; loginn stóð inn um ræfrit, Eg. 239; hann lét penta allt ræfr ok svá bjórinn, Bs. i. 132, passim, see above:—ráf = hróf (q. v.), Fms. viii. 247.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
mod.
modern.
v. l.
varia lectio.
l. c.
loco citato.
Engl.
English.
cp.
compare.
Gr.
Greek.
q. v.
quod vide.

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)