rán
nafnorð, karlkyn
rán-baugr
m. a Norse law term, a fine payable to the king for unlawful seizure or holding of property; eyksk landnám at hálfu en ránbaug konungi, N. G. L. i. 44; ok konungi hálfa mörk í ránbaug, Jb. 321 (Js. 96).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Js.
- Járnsíða. (B. III.)