Yrða

ræða

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig ræða sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    (i. e. rœða), u, f., gen. pl. ræðna, Sks. 636, [Germ. rede], speech, talk; síðan töluðu þeir mart, ok kómu þar niðr ræður Höskuldar, at …, Nj. 3; konungr reiddisk mjök við ræður þessar, Eg. 51; en er þeir Þórólfr ok Björn kómu á þessar ræður fyrir Eiríki, touched on this. subject, 174; jarl tók henni heldr seint í fyrstu, en mýktisk ræðan svá sem á leið, Orkn. 304; þótti hvárum-tveggjum þær ræður skemtiligar. Eg. 686.

  2. 2.

    a speech, sermon; veri þat upphaf ræðu várrar, Anecd,(begin.): a sermon in the pulpit is called ræða; orð-ræða, a report.

  3. 2.

    u, f. [ráði; Ivar Aasen ræde], a sow at heat, Skálda 205 (in a verse), Grág. i. 427.

  4. 3.

    (i. e. rœða). u, f. [róða], a rod, pole; see hjálm-ræða.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

i. e.
id est.
f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
Germ.
German.
begin.
beginning.

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Björn
Björn Halldórsson.
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
Skálda
Skálda. (H. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)