rýta
sagnorð
t, [Swed. ryta = to roar], to squeal, of a wild boar or swine; rýtanda svini, Hm. 84; rýtandi ok emjandi, Fb. ii. 27; rýta man göltrinn ef gríssinn er drepinn, Þórð. 20 new Ed.; en hón (the sow) rýtti af raun, squealed with pain. Fas. i. 482.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Swed.
- Swedish.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Þórð.
- Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)