Yrða

rækr

lýsingarorð

Merkingar

  1. 1.

    adj. [reka], rejected, outcast, Grág. ii. 167; brennu-vargar eru rækastir görvir bæði í Guðs lögum ok manna, Sturl. iii. 261; varg-rækr ok rekinn (i. e. vargr rækr ok rekinn), Ísl. ii. 381; hversu þetta verk var rækt (abhorred) fyrir Guði ok góðum mönnum, Fms. xi. 280 (Guð-rækr, q. v.); at sú fúl synd verði þeim mun rækari, H. E. i. 510; rækt kvikendi, an unclean beast, Stj. 317; ræk eru hræ þeirra, 316.

  2. 2.

    adj., i. e. rœkr [rœkja, rœkta], legitimate; svá er mælt ef sá er eigi nær er arfi er rækr (the next of kin) þ;á er arfr tæmisk, ok setzk sá í arf er nánastr er at frændsemi, N. G. L. i. 207; hón var in rækasta kona, Fms. iii. 153, v. l.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
i. e.
id est.
q. v.
quod vide.
v. l.
varia lectio.

Tilvitnuð rit

Grág.
Grágás. (B. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)