Yrða

rísuligr

lýsingarorð rísu-ligr

adj. rising high, lofty, of a building; r. bær. Ld. 94, 96; r. bú, Sturl. iii. 166; mikit bú ok rísuligt, Eg. 512; r. vexti, tall of stature, of a person, Fms. x. 377.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)