rýma
sagnorð
Merkingar
d, [rum; Germ. räumen; Dan. römme], to make room for; þá mælti hann at rýma skyldi pallinn, Eg. 303; þvíat hann rýmdi fyrir herra Ásgrimi, Bs. i. 716; kallar at Þorleifr skyli rýma höfnina fyrir honum ok leggja ór lægi, Hkr. i. 209.
- 2.
to quit, leave; rýma land, to leave the country, go into exile, Fms. iv. 239; Refr man rýma virkit en flýja Grænland, Krók. 56; skoluð ér allir eta hér inni en ek mun rýma, leave, Bs. i. 853; þaðan at rýma ok brott at flýja, Stj. 66; ok sjá þá fyrst fyrir hverju (hverr?) rýmdi, Sturl. iii. 214.
- 3.
to clear away, break up: þá skalt rýma fjalir í gólfinn, to break deals up from the floor, Eb. 118; rýma til e-s, Bs. i. 98; jörðin rýmdi sik ok opnaði, Stj. 42.
- 4.
absol. to make room, clear the way; at rýma fyrir veginn, to clear the way, Fms. x. 15.
- 5.
with dat., rými (imperat.) á honum fjötrinum, to loosen the fetter, Fms. vi. 35; rýma brott harmi, Karl. 213.
- II.
reflex., ef rýmðisk í kirkjunni, Sturl. ii. 223; er rýmask tekr dalrinn, when the dale widens, Ld. 218.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- absol.
- absolute, absolutely.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- imperat.
- boðháttur (e. imperative)
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Krók.
- Króka Refs saga. (D. V.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)