Yrða

rauðr

lýsingarorð

Merkingar

adj., rauð, rautt, compar. rauðari, rauðastr, [common to all Teut. languages, although it appears not in Ulf. himself, but in the Skeirings]:—red; rautt klæði, Nj. 35; rauðr hestr, Fs. 67: rautt skegg, Fb. iii. 246; blátt eða rautt, Grág. ii. 13; rauðr sem blóð, Ísl. ii. 220; rautt gull, Þiðr. 187; rautt berg, a red quarry, Bs. i. 830:—phrases, rautt brennr fyrir, ‘red burns afar,’ i. e. there is some hope yet; taldi enn nokkut rautt mundu fyrir brenna, Fms. viii. 34, Fs. 68; snýta rauðu, to spout blood, Fb. i. 412, Karl. 149; falda rauðu, to wear a red hood, to die a bloody death, Landn. (in a verse):—neut., et rauða, the yolk of an egg, Pr. 472:—metaph. bloody. fierce, arch, rauðr víkingr = rauða-víkingr, Fms. xi. 121; see rauðahaf, rauðarán, rauðkinni:—various shades of red, fagr-r. fair-red, Vsp.: dreyr-r., crimson; dumb-r., chestnut-red: dökk-r., dark-red; mó-r., coffee-coloured.

  1. 2.

    in local names, Rauða-mýrr, Rauð-á, Rauði-gnúpr, Rauða-fell, Rauði-melr, Rauði-lækr, Rauði-sandr, Rauða-skriða, Rauða-vatn, Landn., from the reddish colour of bogs and moorlands, which was supposed to be a sign that there was iron in the soil; whence Rauðæ-ingar, Rauð-melingar, Rauð-lækingar, Rauð-sendir, the men from R., Landn., Sturl.: in pr. names, Rauðr, Rauð-úlfr, Landn.

  2. B.
Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
compar.
miðstig (e. comparative)
Teut.
Teutonic.
Ulf.
Ulfilas.
i. e.
id est.
neut.
hvorugkyn (e. neuter)
metaph.
metaphorical, metaphorically.
pr.
proper, properly.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Þiðr.
Þiðreks saga. (G. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)