rauf 1
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig rauf 2 nafnorð, kvenkyn
f., pl. raufar, [raufa I, rjúfa], a rift, hole; þat er heilund, er rauf er á hausi til heila, Grág. ii. 11; rauf var á belgnum, Ld. 156; þeir lustu á rauf á hellunni, Edda 40; Flosi hugði at handklæðinu ok var þat raufar einar, Nj. 176; rauf á selgeiranum, Fms. vii. 202; þeir brutu þar á raufar, Eg. 125; bora sex raufar á, N. G. L. i. 172, Ó. H. 108; raufar himins, the sluices of heaven, 655 ix. B, (himin-raufar, Gen. vii. 11); bak-rauf, got-rauf, q. v.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- q. v.
- quod vide.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)