Yrða

reip

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n., mod. reipi, [Goth. raip; A. S. râp; Engl. rope; Scot. raip; O. H. G. reif; Dan. reb; Swed. rep]:—a rope, Fms. iv. 335, Grág. ii. 361; hann sleit í sundr reipin, Edda 26; láta reip á háls hverjum þeirra, 623. 33; fyrir hví gáfut ér oss eigi eins reips jörð, Stj. 361; þat er gyrði töng eða reipi, N. G. L. i. 349; reips hald, a rope’s hold, Sturl. ii. 139; heljar reip, Sól. 27; festa reipin upp á hestana, Eb. 180; göra upp reipi, to tie up a rope; ólar-reip, band-reip, hrosshárs-reip.

  1. 2.

    of a ship’s tackle; drífa til reipa, Fms. vii. (in a verse); reipa reiði, rigging, tackling, vi. 308: compds, drag-reip, hjálp-r., kjal-r., skaut-r., þrá-r., q. v.:—the phrase, við raman reip at draga, from the game of two persons pulling a rope, Nj. 10, Fms. ii. 107, Fs. 75. reipa-knútr, m. a kind of cross-knot.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
mod.
modern.
Goth.
Gothic.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Scot.
Scottish.
O. H. G.
Old High German.
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.
q. v.
quod vide.
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Sól.
Sólarljóð. (A. III.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)