Yrða

ript

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    f., or ripti, n. a kind of cloth or linen jerkin; rekkar þeir þóttusk er þeir ript höfðu, Hm. 48, Edda ii. 494; Vala-ript, a Welsh, i. e. foreign jerkin, Skv. 3. 63; lé-rept, q. v.; kona sveip ripti, Rm. 18, Skv. 3. 8; strjúka ripti, to mangle linen, Rm. 25; Nanna sendi Freyju ripti, Edda 39; and setjask und ripti, of the bridal veil, Rm. 20: ‘rhenones sunt velamina humerorum et pectoris usque in umbilicum, intortis villis adeo hispidi ut imbres respuant … quos reptos vocant,’ Isid. Hisp. xix. 23; this corresponds exactly with the use in Hm. l. c.

  2. 2.

    f. [rjúfa or rífa], a withdrawal or breach of a contract, Grág. ii. 214.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
i. e.
id est.
q. v.
quod vide.
l. c.
loco citato.

Tilvitnuð rit

Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Skv.
Sigurðar-kviða. (A. II.)
Rm.
Rígsmál. (A. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)