sæing
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., gen. sæingar, these being the old forms; the later and mod. contr. form sæng, gen. sængr, pl. sængr, which is used in vellums of the 14th century; [Dan. sæng; Swed. säng]:—a bed; sakna ek í sessi ok í sæingu mins málvinar, Gkv. i. 20; sæing fóru síðan sína þau Högni, Am. 10; sofnuð var Guðrún í sæingu, Skv. 3. 24; ganga í sama sæing konu, Grág. i. 175, 311, 329, Glúm. 374(sæng Ed.); hann lagði hana í sæng hjá sér, Fms. i. 4; kona liggr í sænginni, … í sængina, Fb., i. 258.
- 2.
childbed; er hón á sæng ferr, N. G. L. i. 30; þær konur sem á sæng andaðisk, Bs. i. 687; liggja á sæng, to lie in childbed; kona lá á sæng.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- mod.
- modern.
- contr.
- contracted.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)