sökkva 1
sagnorð
sjá einnig sökkva 2 sagnorð
pres. sökk; pret. sökk, sökkt (sökkst), sökk; plur. sukku; subj. sykki; imperat. sökk, sökktu; part. sokkinn: [Ulf. siggqan = βυθίζεσθαι, δύσειν; A. S. sincan; Engl. sink; Germ. sinken; Dan. synke]:—to sink; hann sökk niðr, sank down, Landn. 44, v. l.; sökk niðr hestr hans, Fms. ii. 202; sökk hón niðr með öllum farminum, Nj. 19; exin sökkr, Fær. 49.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.
- boðháttur (e. imperative)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)