sökkva 2
sagnorð
sjá einnig sökkva 1 sagnorð
Merkingar
ð and t, a causal to the preceding, [Ulf. saggqian; Dan. sænke]:—to make to sink, sink, with dat., Fms. vi. 286, Blas. 48; ok sökðu þar niðr kistunni, Ó. H. 226; brutu á raufar ok söktu niðr, Eg. 125, (cp. Dan. bore i sænk); bar ek á sæ út ok sökða með grjóti, 656 B. 1; sökkva í fötu (dat.), to sink a pail into the well or brook, for fetching water; gékk Gunnlaugr til lækjar ok sökti í hjálminum, Ísl. ii. 269, v. l.; Egill tók hjálminn ok sökkvir (sökkr Ed.) niðr í kjölinn, ok drakk þrjá drykki mikla, Fms. xi. 233.
- II.
reflex. to sink oneself; nú mun hón sökvask (seycquaz Ed.), Vsp. fine; sökstú (imperat. seycstu Ed.) nú gýgjar kyn, Helr. 14; hann sökðisk í hafit, Edda (pref.) i. 226; hann skaut, kom á hvalinn, ok sökðisk, Korm. 164; svá sem vagn snýsk á himni ok sökkvisk (söksk Ed.) eigi, Magn. 470, cp. Od. v. 275.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- Dan.
- Danish.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- cp.
- compare.
- v. l.
- varia lectio.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- reflex.
- reflexive.
- imperat.
- boðháttur (e. imperative)
- pref.
- preface.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Helr.
- Helreið Brynhildar. (A. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Od.
- Odysseifs-kvæði, prose, 1829.