söku
nafnorð, karlkyn
söku-dólgr
m. an enemy lying under penalty; biskup segir öllum sökudólgum sínum, at …, Bs. i. 771 (of a person under ban); sá maðr er Ingólfr heitir, hann er sakadólgr (sic) minn, Fs. 63; sökudólgar (the murderers) hygg ek síðla muni kallaðir frá kvölum, Sól. 24; mun þat ekki upp tekit af sökudólgum mínum, Nj. 257.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Sól.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)