sýr
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig sýr nafnorð, karlkyn
Merkingar
f., gen. sýr, acc. sú, pl. sýr (declined as kýr, q. v.); [A. S. sú; Engl. sow; Dan. so; Germ. san; Gr. ύς; Lat. sūs]:—a sow; sýr ok grísir með, Grág. i. 504; sú (acc.) ræða, 427; súr eru augu sýr (gen.), Skálda (Thorodd); the word is obsolete in prose.
- 2.
a nickname, Sigurðr sýr, gen. Sigurðar sýr, Fagrsk. 106; sýrar, v. l., also Fms. x. 405.
- II.
one of the names of the goddess Freyja, in gen. Sýrar, Edda; á ek Sýrar mey dýra, Edda (in a verse); fólk-sýrar, Korm. (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- q. v.
- quod vide.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- Germ.
- German.
- Gr.
- Greek.
- Lat.
- Latin.
- v. l.
- varia lectio.
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Fagrsk.
- Fagrskinna. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)