sýpinn
lýsingarorð
adj. a corrupt vulgar pronunciation for sýtinn (q. v.), used esp. of a niggardly person; hann er sýpinn: as also sýpa, t; sýpa í e-ð (qs. sýta), to grudge an outlay, of a miser, cp. Hm. 47.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- q. v.
- quod vide.
- esp.
- especially.
- qs.
- quasi.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)