Yrða

sekja

sagnorð

Merkingar

ð or t, also spelt sekkja, to fine, sentence to a fine.

  1. 2.

    to sentence to outlawry; sá er hann (acc.) sekði, Grág. i. 81; þeir menn er þeir hafa sekta, 94, Fbr. (in a verse).

  2. II.

    reflex. to be liable to a penalty; sekisk sex aurum við biskup, K. Á. 22; goðinn seksk ef hann getr engi til at nefna féráns-dóm, Grág. i. 95; þá sekjask þeir þrem aurum við erendreka konungs, N. G. L. i. 7, 20, 101, 251; seksk hann eigi fyrir þat er hann kvángaðisk, 656 A. ii. 17; þá er sem hann hafi einn sekðan hann, Grág. (Kb.) i. 110; sá maðr er sekðan hefir hann, 111; þat er hann sekði hann breksekð, id.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

acc.
þolfall (e. accusative)
reflex.
reflexive.

Tilvitnuð rit

Grág.
Grágás. (B. I.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Kb.
Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)