sekkr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m., gen. sekkjar, Stj. 214; pl. sekkar; but mod. sekkir, also Stj. 214, Nj. 134, l. 2 from bottom: [a word common to all Indo-Germanic languages]:—a sack, bag; s. er ílát, Skálda 168; þeir höfðu með sér sekka, Blas. 45; but acc. sekki, Stj. 217; í sekkunum, 215; sekkjar munnr, 214; þeir báru milli sín sekk, Ó. H. 135; sekkr manns heitir byrðr þær er einn fetill er í, N. G. L. i. 349.
- 2.
a package, trunk, in a merchant ship; gefa alin af sekk hverjum, Sturl. i. 222; þeir tóku sekka nokkura ór búlkanum … fóru nú aðrir sekkar á hann ofan þeir er léttari vóru … sekkir tveir lágu þar hjá búlkanum, Nj. 134: hence sekkja-gjald, n. a ‘trunk-tax,’ a tax payable to the king of Norway by Icel. ships; this tax is first mentioned in deeds of the 14th century, N. G. L. iii. 180, 215–218 (deeds of 1360 and 1383), D. N. ii. 514.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)