seta
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
n, f. a sitting; nú varð setan löng, Fms. vii. 126: a remaining, staying, þótti þeim seta hans þar úvarlig svá nærri Ljótólfi, Sd. 182; þótti þeim seta sín íll ok úfrelsi, Ó. H. 141: hvat merkir seta sjá, what means this sitting still? Fb. ii. 122; nátt-setur, a sitting up at night, Fms. vii. 126.
- 2.
a seat; hann var hár í setunni (= hár í sessi), Fms. viii. 447; í innstu setu, … í yztu setu, Fb. i. 416:—as a law term, bjóða búum í setu, to call on the neighbours to take their seats, Nj. 87; vóru dómendr komnir í setur sínar, Grág. i. 68; þeir menn er þar eigu setur, 5: a sitting, of a judge, seta hans er dæming um fólksins verðleik, Skálda 211.
- 3.
a body of men assembled for defence as a garrison; seta eru sextán, sixteen make a seta, Edda 108; nú hefir Barði skipat liði sínu í setu, Ísl. ii. 355; eptir þat höfðu hvárir-tveggju setu, after that both kept men assembled, as in open hostility, Landn. 104, Gullþ. 6l; senda þeir mann til Egilstaða, at seta mikil væri at Hofi, Vápn 24; þá kom Brandr biskup vestan ok fýsti þá at hafa eigi setur. Sturl. i. 170; höfðu þeir setu fjölmenna, Grett. 120, Eb. 22, 108.
- B.
seta = sæta (q. v.), a kind of bondwoman, N. G. L. i. 70.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)