sjálf stefndr
lýsingarorð sjálf-stefndr
part. ‘self-summoned,’ without special summons; sé honum sjálfstefnt, Gþl. 21; sjálfstefnt skal sökum hans, Grág. ii. 407.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)