skúr
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., but originally masc. as in other Teut. idioms, which gender is still preserved in the north of Icel.; it is thus masc. in Run. Gramm. Island.; so also Pal Vídal.,—Norðlinga kennum vér af ‘generibus vocum’ svo sem skúr er hjá þeim karlkennt, en kvennkennt hjá Sunnlingum, Skýr. 126; Runolf, a native of northern Icel., in Gramm. Island., has it masc.; so in later times the poet B. Gröndal, a native of Mývatn, sól og myrka skúra (acc. pl.), in a ditty of 1790. [A. S. scúr: Engl. shower; Germ. schauer]:—a shower; fyrir élum ok skúrum, Hom.; regn eða skúr, Edda i; dropa eða skúrir, 350; þau ský er skúrum blandask, Alm.; skúr, 656 B. 12; blóði hafði rignt í skúrinni, Eb. 260; hvervetna gengu skúrir við annarstaðar í nónd, Bs. i. 339; skúrum ok regnum, Stj. 30; himins í dimmu skúr. Pass.
- 2.
metaph. a shower of missiles; þessi skúr leið skjótt yfir, Fms. viii. 222: poët. tears are skúr augna …, the shower of the eyes; vúpna, hjálma skúrir, the weapon-shower, helmet-shower; as also, meil-skúr, álm-skúr, dyn-skúr, skot-skúr, nadd-skúr, i. e. a shower of missiles, Lex. Poët.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- masc.
- karlkyn (e. masculine)
- Teut.
- Teutonic.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- poët.
- poetically.
- i. e.
- id est.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Vídal.
- Vídalíns-postilla.
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Alm.
- Alvís-mál. (A. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.