skúta
sagnorð
sjá einnig skúta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
pres. skútir, pret. skútti, to jut out, so as to form a shade or cave, of rocks or the like; fjallit sýnisk skúta yfir fram sjóinn, Fms. x. 313; bjargit skútti yfir fram, vii. 81; þeir (the glaciers) skúttu fram yfir dalinn, Grett. 141 new Ed.; þær (the trees) skúttu svá langt, at lauf þeirra ok limar lágu á jörðu, Konr.
- 2.
u, f. (skúti, a, m., Fms. l. c.), a taunt; eigi ætla ek þér nú allgóðan þykkja beinann fyrir skútu þessa, Glúm. 354; drepa e-m skúta, to taunt one with; áferli þat sem konungr drap oss skúta um, Fms. iv. 310 (in Ó. H. 140, l. c., the passage is omitted). skút-yrði, n. pl. taunts, reproaches.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- l. c.
- loco citato.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Konr.
- Konráðs saga. (G. III.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)