Yrða

skyggðr

lýsingarorð

part. [skuggi], bright, polished, transparent, so as to throw a light; dýrs-horn skyggt vel, sá görla í gegnum, Fms. vi. 241, Hkr. i. 90; hjálmr s. sem gler, Fas. i. 138; s. skjöldr, Lex. Poët.; s. steinn, Mar., Magn. 450; í skyggðum línkyrtli, Sturl. i. 96 C; fagr-s., svart-s., Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

part.
lýsingarháttur (e. participle)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Magn.
Magnús saga jarls. (E. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)