ský

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n., gen. pl. skýja, dat. skýjum; [Dan. Swed. sky; cp. Engl. sky, although different in sense]:—a cloud, Alm. 18, 19; ský dökkt ok dimmt, Fms. xi. 136; svart ský, þrumu-ský, a thunder-cloud; ok sýnir regnboga þinn í skýjum, Blas. 47; þóttusk menn sjá, at regn mundi í skýinu, Eb. 260; tungl veðr í skýjum, the moon wades in clouds; skýjum efri, above the clouds, Edda; skýja deild, Skálda 162; skýja-rof, a rift or break in the clouds. For the notion that the fleeting clouds were the scattered brains of the giant Ýmir, see Gm. 41.

2.
a cloud on the eye (causing blindness), cataract; drepr honum aldregi ský í augu. Hom. 47; það er ský á auganu.

COMPDS:

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.: hvorugkyn (e. neuter)
gen.: eignarfall (e. genitive)
pl.: fleirtala (e. plural)
dat.: þágufall (e. dative)
Dan.: Danish.
Swed.: Swedish.
cp.: compare.
Engl.: English.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Alm.: Alvís-mál. (A. I.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Blas.: Blasius saga. (F. III.)
Eb.: Eyrbyggja saga. (D. II.)
Edda: Edda. (C. I.)
Skálda: Skálda. (H. I.)
Gm.: Grímnis-mál. (A. I.)
Hom.: Hómilíu-bók. (F. II.)