skæðr
lýsingarorð
i. e. skœðr, adj. [skaði and skóð], scatheful, noxious, Hkv. i. 38; skæðr ok skaðsamligr, Stj. 23, Ld. 278; skæðir við hesta, Stj. 71; skæðar tungur, Nj. 264, Barl. 165; skæðir vargar, wild beasts, Fms. i. 273, x. 362, Magn. 494; auð-skæðr, easily hurt; mann-s., q. v.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)