Yrða

skaða

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    að, [see skeðja; Engl. scathe; O. H. G. skadon; Germ. schaden; Dan. skade]:—to scathe, hurt, in old writers impers. to take hurt, be scathed; ekki skal þik í skaða, Ld. 212; þig skaðar ekki, frændi, ef ek einn mæli þetta, Fb. ii. 194; má ok vera at skikkjuna skaði ekki, Fms, ii. 279; bætti hann þat, svá at ekki skaðaði, vii. 158.

  2. 2.

    u, f. a bird, Dan. skade, Edda (Gl.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)