skagi
nafnorð, karlkyn
a, m. [Shetl. skaw (as the Skaw of Unst)]:—a low cape or ness (höfði is a high head-land); á lands-enda þann inn norðara eðr skagann, A.A. 276; millum konungs-garðs ok skagans við Ólafs-klaustr, N. G. L. iii. 125; út-skagi: freq. in local names, Vendil-skagi or Jótlands-skagi, the Skagerack; the Skagi, the ness between the Skagafjord and Húnaflói; the Skagi in Akraness: Skaga-strönd, Skaga-fjörðr, whence Skag-firðingar, m. pl. the men from S.; Skag-firzkr, adj.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- freq.
- frequent, frequently.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)