skilfengin

lýsingarorð skil-fengin

part. f. lawfully wedded; móðir s., Gþl. 215, 232; s. kona, N. G. L. i. 151; s. barn = skilgetið barn, Rétt. 44; dróttningar skilfenginnar, Fms. vii. 306.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

part.: lýsingarháttur (e. participle)
f.: kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Rétt.: Réttarbætr. (B. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)