skilgetinn

lýsingarorð skil-getinn

part. lawfully begotten, born in wedlock; s. sonr, dóttir, arfi, Nj. 154, Orkn. 318, Fms. ix. 242, 328, Vm. 131:—s. móðir, = skilfengin, N. G. L. ii. 75. v. l. 17.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

part.: lýsingarháttur (e. participle)
v. l.: varia lectio.

Tilvitnuð rit

Nj.: Njála. (D. II.)
Orkn.: Orkneyinga saga. (E. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Vm.: Vilkins-máldagi. (J. I.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)