skirra
sagnorð
Merkingar
ð, [skjarr], to ‘bar’, prevent, with dat.; s. vandræðum, to prevent strife, Orkn. 162; ek hefi allan mik vid lagt at skirra vandræðum þeirra, Eg. 738; kvað þeim þat mikit happ cf þeir mætti s. vandræðum svá miklum, Ld. 220; þó vóru þeir sumir er s. vildu vandræðum, Bs. i. 21.
- II.
reflex. skirrask, to shun, shrink from, with acc.; skirrask manndráp, Sks. 576; skirrask slík vandræði, Róm. 198, Hom. (St.): the mod. phrase, skirrast við e-t, to shrink from.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- reflex.
- reflexive.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)