Yrða

skylda

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    d and að. to bind in duly, oblige, enjoin; allra þeirra orða, er yðr skylda lög til um at bera, Nj. 208; er þá skylda lög til, Grág. i. 8; en þat skyldar mik til at ríta, Bs. i. 59; konungr skyldaði þá til at flytja líkin til graptar, Fms. viii. 231; ek em skyldaðr til at blóta, 656 B. 9; vera til skyldaðr, H. E. i. 471: hverrgi má skylda annan til garðlags, Grág. ii. 262; skylda ek ykkr heldr til þessa enn aðra menn, at …, Fms. i. 189; því skyldi ek þik til blóta, 656 B. 4; hann skyldir mik at fella tár, Eluc. 56; nauðr skyldi yðr til, urged you, Bjarn. 54: láta þeir sem eingu ætti við aðra at skylda, as if they had no concern with one another, Band. 4 new Ed.

  2. II.

    reflex., því skyldumk vér, 671. 3, Stj. 151, H. E. i. 410; skyldask um e-t, to be made responsible for, K. Á. 82: to be prescribed, þá hluti er eigi skyldask tiundar-görð af, which are not subject to a tithe, id.; hverjar pínur skyldask á þá menn, 224, Stj. 46.

    1. 2.

      u, f. a due, tax, tribute; þeir (the kings) fengu engar skyldur í Þrándheimi, Fms. i. 49; þangat liggr tíund, lýsi-tollar, … öll önnur skylda liggr til Hváls, Vm. 96: = skyldleikr, N. G. L. i. 350. But usually skyld is the legal and skylda the moral term.

  3. II.

    one’s duty, Fms. i. 52, vii. 280, K. Á. 134; er þat vist hans skylda, it is his duty, Sks. 599; and so in countless instances, esp. in eccl. writers, skyldan við Guð, s. við náungann.

COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Ed.
edition, editions, edited.
reflex.
reflexive.
f.
kvenkyn (e. feminine)
esp.
especially.
eccl.
ecclesiastical.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Eluc.
Elucidarium. (F. II.)
Bjarn.
Bjarnar saga. (D. II.)
Band.
Banda-manna saga. (D. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Vm.
Vilkins-máldagi. (J. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)