Yrða

slíðrar

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f. pl. (slíðrin, n. pl., Eg. 304), [Engl. slither, sliver]; slíðr, as well as skeiðir, prop. means a lath or ‘slither,’ used to make cases for knives and swords, see Fritzner, s. v.; whence

  1. 2.

    a sheath, scabbard; slíðrar, Karl. 331 (slíðrir, v. l.); sverð brugðið í miðjar slíðrar, Bs. i. 660 (slíðrir, Sturl. ii. 23 C. l. c.); slíðrirnar, Edda i. 606 (slíðrar, Ub. l. c.); ganga, draga, bregða, renna, ór slíðrum, Korm. 84, 242, Eg. 30, Band, (in a verse), Fas. i. 57 (in a verse), Orkn. (in a verse), Nj. 159, Sd. 159: in poetry names for a sword, sliðra-tunga, scabbard-tongue; sliðr-áll, scabbard-eel; slíðr-logi, ‘scabbard-lowe;’ slíðr-vöndr, sliver-wand: slíðr-dreginn, -toginn, epithets of a sword, Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
Engl.
English.
prop.
proper, properly.
s. v.
sub voce.
v. l.
varia lectio.
l. c.
loco citato.

Tilvitnuð rit

Eg.
Egils saga. (D. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Ub.
Uppsala-bók. (C. I.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Sd.
Svarfdæla saga. (D. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.