Yrða

snæða

sagnorð

d, [snáð], to eat, take a meal, with dat.; sem vit höfum snætt þessu, Stj. (mod. with acc.): absol., þeir snæddu báðir samt, Fms. i. 216; s. af einum diski, 259; er konungr hafði snætt at dagverðar-borðum, vi. 150; þeir hvíldusk ok ætlaði konungr at snæða, ix. 404.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dat.
þágufall (e. dative)
mod.
modern.
acc.
þolfall (e. accusative)
absol.
absolute, absolutely.

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)