snerkja
sagnorð
Merkingar
t, (mod. snarka, að), [cp. Dan. snorke = snore], to sputter, of a light when the wick is damp; með snerkjanda nefi, Sks. 228.
- 2.
to make a surly face; hann sat uppréttr ok var snerktr mjök, Eg. 304; hann snerkir kinnr, Sks. 230.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- cp.
- compare.
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)