Yrða

snerta

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig snerta sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    u, f. = snerra, í þessi snertu, Fms. viii. 230: of a short distance, Barði var í skóginum, ok snertu eina frá þeim, Ísl. ii. 355; Haraldr jarl tjaldar langa snertu upp frá sjónum, Fb. i. 170 (stund þá, Fms. xi. 85, l. c.)

  2. 2.

    t, to quaff off quickly; ok snerti Hrungnir ór hverri (skál), Edda 57.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
l. c.
loco citato.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)