snarka
sagnorð frumlag það
gefa frá sér bresti eins og þegar viður brennur
það snarkar í eldinum
- það snarkaði í heitri feiti á pönnunni
Beyging
snarkaði snarkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsnarkasnarkaðiégsnarkisnarkaði
þúsnarkarsnarkaðirþúsnarkirsnarkaðir
húnsnarkarsnarkaðihúnsnarkisnarkaði
viðsnörkumsnörkuðumviðsnörkumsnörkuðum
þiðsnarkiðsnörkuðuðþiðsnarkiðsnörkuðuð
þausnarkasnörkuðuþausnarkisnörkuðu
| nafnháttur | snarka |
|---|---|
| sagnbót | snarkað |
| boðháttur eintölu | snarkaðu |
| boðháttur fleirtölu | snarkið |
| stýfður boðháttur | snarka |
| lýsingarháttur nútíðar | snarkandi |
kk.kvk.hk.
nf.snarkaðursnörkuðsnarkað
þf.snarkaðansnarkaðasnarkað
þgf.snörkuðumsnarkaðrisnörkuðu
ef.snarkaðssnarkaðrarsnarkaðs
nf.snarkaðirsnarkaðarsnörkuð
þf.snarkaðasnarkaðarsnörkuð
þgf.snörkuðum
ef.snarkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsnarkastsnarkaðistégsnarkistsnarkaðist
þúsnarkastsnarkaðistþúsnarkistsnarkaðist
húnsnarkastsnarkaðisthúnsnarkistsnarkaðist
viðsnörkumstsnörkuðumstviðsnörkumstsnörkuðumst
þiðsnarkistsnörkuðustþiðsnarkistsnörkuðust
þausnarkastsnörkuðustþausnarkistsnörkuðust
| nafnháttur | snarkast |
|---|---|
| sagnbót | snarkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsnarkastusnarkaðistuþúsnarkistusnarkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsnarkarðusnarkaðirðuþúsnarkirðusnarkaðirðu
þiðsnarkiðisnörkuðuðiþiðsnarkiðisnörkuðuði