Yrða

spönn

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f., gen. spannar, [A. S. span, sponn; Engl. span]:—a span. (from the end of the thumb to the end of the middle finger is called lang-spönn or ‘long-span;’ but that to the end of the fore-finger a stutt-spönn or minni spönn, ‘short-span’); varð þat ekki fjarri hinnar minni spannar langt, Bs. i. 387; spannar (a span long) fram frá hepti, Eb. 250; tveggja spanna digra, Bær. 16; ekki meirr en alin eða spönn, Bs. ii. 168; þat var spannar breitt, Fs. 51: spjót spannar langt, N. G. L. i. 44.

  1. II.

    spann, a pail, Rétt. 2. 10, B. K.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Bær.
Bærings saga. (G. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Rétt.
Réttarbætr. (B. II.)
B. K.
Björgynjar Kálfskinn. (J. II.)