staða
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
u, f., gen. stöðu, pl. stöður, [standa], a standing, place, position; leiddisk bændum staðan, Fms. viii. 415; viti þá hverr sina stöðu …, gefa gaum at um stöður sinar, Ó. H. 204, 215; skipa mönnum í stöður, Bs. i; halda vel stöðunni, Sturl. ii. 44; hann hugði at stöðu hússins, Fms. v. 338; var brotinn hverr steinn ór sinni stöðu, ix. 48: the position or quarter of the wind, veðr þvert at stöðu, Fms. viii. 209 (veðr-staða):—sólstaða, er fimm nætr eru til stöðu, N. G. L. i. 39.
- 2.
position, state, condition, of life, Skálda 211; lífs-s., heims-s., the era of the world, Rb. 82, Fb. (inscription).
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)